Ισοπεδώνονται τα ασφαλιστικά μας δικαιώματα με την πρόταση της κυβέρνησης για το Ασφαλιστικό

Ισοπεδώνονται τα ασφαλιστικά μας δικαιώματα

με την πρόταση της κυβέρνησης για το Ασφαλιστικό

«Σκοπεύω να πρωτοτυπήσω, και να τηρήσω τις υποσχέσεις μου»! Αυτή ήταν η βασικότερη, ίσως,  δέσμευση του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα όταν αναλάμβανε για πρώτη φορά τη διακυβέρνηση της χώρας, ένα χρόνο πριν.

Σήμερα, ένα χρόνο μετά, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ έχει ήδη ψηφίσει, για το Δημόσιο, ένα μισθολόγιο – καταψύκτη που αν δεν ευοδωθούν οι προσπάθειες για ανάκαμψη της οικονομίας (κάτι που είναι φανερό ότι δε θα συμβεί) θα μετατραπεί σε μισθολόγιο – λαιμητόμο.

Και τώρα με μπροστάρη τον Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης ο οποίος ως αγωνιστής – επιστήμονας διεκήρυττε σε πολιτικές και συνδικαλιστικές εκδηλώσεις (ακόμη και της Δ.Ο.Ε.) την ανάγκη για βιώσιμο και δίκαιο ασφαλιστικό σύστημα, εισάγει ένα σκληρό, αντιασφαλιστικό σχέδιο που διαλύει όλους τους εργαζόμενους, καταδικάζει τους ανέργους και μετατρέπει το αγαθό της κοινωνικής ασφάλισης σε  επίδομα «πρόνοιας».

Με περισσό θράσος ο κ. Κατρούγκαλος «χαριτολογεί» για τις κόκκινες γραβάτες που φοράει για να μη φαίνεται το αίμα των Ελλήνων. Η αλήθεια είναι όμως ότι το αίμα ρέει κι ότι οι προτάσεις της κυβέρνησης, που θα πρέπει να πάρουν και το πράσινο φως των «θεσμών», αποτελούν την ταφόπλακα της κοινωνικής ασφάλισης.

Το 2014 ο ΣΥΡΙΖΑ (από τη θέση της αντιπολίτευσης) ασκούσε έντονη κριτική στην πολιτική της, τότε, κυβέρνησης για το ασφαλιστικό λέγοντας ότι «η διατήρηση της βασικής σύνταξης, ισοδυναμεί με σύνταξη φτώχειας».

Σήμερα το πραγματοποιεί μέσω της εθνικής σύνταξης. Πρότεινε, τότε, τη σύσταση τριών διαφορετικών ταμείων κοινωνικής ασφάλισης, για μισθωτούς, αγρότες και ελεύθερους επαγγελματίες και σήμερα, εφαρμόζει την ενοποίηση όλων των ταμείων σε ένα.

Μιλούσε ωραία και για πολλά η αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ που σήμερα ανταγωνίζεται σε σκληρότητα τον Γερμανό Σόιμπλε, για να πετύχει, προφανώς, την εύνοια του και να γλιτώσει από μερικούς ακόμη υβριστικούς χαρακτηρισμούς…

Ασκούσε εντονότατη κριτική στο Ν. 3963/10 (Λοβέρδος – Κουτρουμάνης) κατηγορώντας τον ότι έχει ως κύρια χαρακτηριστικά:

«1. Την κατάργηση της δημόσιου χαρακτήρα του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης,

2. Το δραστικό περιορισμό του κοινωνικού χαρακτήρα του,

3. Τη μετατροπή ενός συστήματος βασισμένου στην αλληλεγγύη των γενεών σε ένα νεοφιλελεύθερο μοντέλο σύγκρουσης των γενεών και ενοχοποίησης των ηλικιωμένων,

4. Την εισαγωγή της «βασικής» σύνταξης των 360 ευρώ (η συζήτηση για το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα τείνει προς το ίδιο όριο) που δεν αποτελεί ύστατο δίχτυ ασφαλείας αλλά στρατηγικό στόχο ενός μοντέλου κοινωνικής προστασίας που θα ασχολείται μόνο με την ακραία φτώχεια και όσο θα ασχολείται με αυτήν, θα την διευρύνει,

5. Τον υπολογισμό συντάξιμου μισθού σε όλο τον εργασιακό βίο που καθιστά τη σύνταξη από αναπλήρωση μισθού «εξόδου» σε συσσώρευση αποταμιεύσεων από την εργασία.»

Η πικρή, για την κυβέρνηση, και σκληρή, για εμάς τους πολίτες, αλήθεια, είναι ότι οι σχεδιασμοί της για το ασφαλιστικό σύστημα αποτελούν μια  πρωτοφανή αντεργατική αναδιάρθρωση, με οδυνηρές αλλαγές που κατεδαφίζει το δημόσιο ασφαλιστικό σύστημα κάνοντας πράξη όλα αυτά για τα οποία εξαπέλυε δριμύ «κατηγορώ» κατά των προηγούμενων κυβερνήσεων. Συγκεκριμένα:

        Οι νέοι, εξαιτίας των ελαστικών μορφών απασχόλησης και των δραματικά μειωμένων αποδοχών είναι αμφίβολο αν και πότε θα πάρουν σύνταξη. Κυριολεκτικά εξοντώνονται.

        Αλλάζει (προς το χειρότερο) ο αντιασφαλιστικός νόμος 3863/2010 (Λοβέρδου – Κουτρουμάνη), με τον οποίο για πρώτη φορά η σύνταξη «έσπασε» στα δύο: ένα τμήμα της καταβάλλεται υπό προϋποθέσεις από τον κρατικό προϋπολογισμό και το άλλο προκύπτει αναλογικά προς τα χρόνια ασφάλισης και το μισθό του ασφαλισμένου. Το άθροισμα αυτών των δύο τμημάτων («εθνική» και «ανταποδοτική» σύνταξη) είναι η κύρια σύνταξη και πάνω εκεί προστίθεται η επικουρική. Η εθνική σύνταξη ορίζεται από την Κυβέρνηση στα 384 ευρώ.

        Το ασφαλιστικό σύστημα, τυπικά,  μετατρέπεται σε ανταποδοτικό (μόνο κατ’ όνομα αφού δεν αποδίδονται στον εργαζόμενο οι εισφορές του ούτε στο ελάχιστο) με κατεύθυνση να γίνει πλήρως κεφαλοποιητικό. Στην ουσία όμως αποκτά καθαρά προνοιακό χαρακτήρα (σε ό, τι αφορά την εθνική σύνταξη) .

        Πραγματοποιείται  επανυπολογισμός των ήδη αποδιδόμενων συντάξεων με βάση τα νέα δεδομένα με σαφέστατη προοπτική μειώσεων.

        Χρησιμοποιείται, στη χορήγηση των συντάξεων το τρικ της «προσωπικής διαφοράς», που παύει σταδιακά να υπάρχει μετά τον Ιούλιο του 2018, οπότε οι μειώσεις που προκύπτουν θα ενσωματωθούν κανονικά στις ήδη αποδιδόμενες συντάξεις. Για να συνεχίσει, βέβαια, η σύνταξη να αποδίδεται στο σημερινό της ύψος (το οποίο είναι μειωμένο κατά 40% σε σχέση με το 2009) θα πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα και ισχύσουν οι δεσμεύσεις.

        Οι συντάξεις θα είναι μειωμένες σε σχέση με τις σημερινές κατά 15% με 30%, αλλά και σε σχέση με εκείνες που θα δίνονταν με το Ν.3863/2010.

        Ενοποιούνται  από 1/1/2016 όλα τα ασφαλιστικά ταμεία κύριας ασφάλισης και εφάπαξ (πρόνοιας) σε ένα υπέρ-ταμείο. Αποτέλεσμα θα είναι η λεηλασία όσων αποθεματικών έχουν απομείνει σε κάποια επιμέρους Ταμεία και η σταδιακή μετατροπή του νέου φορέα σε μια υποτυπώδη, υποβαθμισμένη δομή με δραματικές συνέπειες για όλες τις συντάξεις.

        Πραγματοποιείται «σφαγή» των «νέων» συνταξιούχων και των συντάξεων αναπηρίας.

        Αυξάνονται οι εισφορές για την επικουρική σύνταξη. Από 1/1/2016 και μέχρι την 31/12/2018, το ποσό της μηνιαίας εισφοράς στο Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης, διαμορφώνεται σε ποσοστό 3,5% από 3% για τον ασφαλισμένο και σε ποσοστό 4% από 3% για τον εργοδότη (ο οποίος τα τελευταία χρόνια αποδίδει μειωμένες εισφορές κατά 3,9 μονάδες).

        Καθιερώνεται νέος μαθηματικός τύπος για τις εφάπαξ παροχές, σύμφωνα με τον οποίο οι μειώσεις θα κυμανθούν από 10% έως 15%, ενώ για τα μερίσματα του μετοχικού ταμείου πολιτικών υπαλλήλων αυτές θα φτάσουν στο 30%.

        Καταργείται σταδιακά το ΕΚΑΣ. Μετά το 2019 δεν θα καταβάλλεται σε κανέναν συνταξιούχο και συνολικά οι χαμηλοσυνταξιούχοι χάνουν περίπου 1 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση.

        Εφαρμόζεται ρήτρα μηδενικού ελλείμματος στις επικουρικές συντάξεις (κανόνας βιωσιμότητας). Οι ήδη καταβαλλόμενες (σύμφωνα με την κυβέρνηση) θα παραμείνουν ως έχουν μέχρι 31/12/2018 (έχουν ήδη μειωθεί κατά 6%), οπότε θα ισχύσουν και γι’ αυτές οι μειώσεις.

Η Δημοκρατική Ανεξάρτητη Κίνηση Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης σταθερή στις θέσεις της για ασφαλιστικό σύστημα δημόσιο και δίκαιο για τους εργαζόμενους που θα εγγυάται τη σύνταξή τους και δε θα κλέβει τον ιδρώτα τους αλλά και με τη βεβαιότητα ότι η, μακροπρόθεσμα, ουσιαστική λύση του προβλήματος βρίσκεται στο χτύπημα της ανεργίας των νέων με τη δημιουργία θέσεων εργασίας (θυμίζουμε ότι στην εκπαίδευση τα τρία τελευταία χρόνια δεν έχει γίνει ούτε ένας διορισμός) καθώς και στην πάταξη του απαράδεκτου «καθεστώτος» της ανασφάλιστης εργασίας, θα συνεχίσει να παλεύει μέσα από τη συμμετοχή της στους αγώνες του συνδικαλιστικού κινήματος, για:

Ø  Αποκλειστικά Δημόσιο Ασφαλιστικό Σύστημα, που θα λειτουργεί με κριτήριο τις κοινωνικές ανάγκες.

Ø  Καθολικό δικαίωμα στην Κοινωνική Ασφάλιση για όλους χωρίς προϋποθέσεις.

Ø  Πλήρη σύνταξη στα 30 χρόνια  ίση με το 80% του ύψους του τελευταίου μισθού.

Ø  Αυξήσεις στις συντάξιμες αποδοχές.

Ø  Σταμάτημα της διάλυσης της επικουρικής ασφάλισης, του μετοχικού ταμείου και της μείωσης του εφάπαξ.

Ø  Το κράτος να επιστρέψει τα κλεμμένα των ασφαλιστικών ταμείων και να πληρώσει την κρίση του ασφαλιστικού συστήματος. Αποκατάσταση των απωλειών λόγω του PSI.

Ø  Άμεση χρηματοδότηση όλων των Ταμείων (ΜΤΠΥ, ΕΤΕΑ, ΤΠΔΥ) για να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους προς τους δικαιούχους.. Ειδικά για το ΤΠΔΥ να συμπεριληφθούν οι συσσωρευμένες υποχρεώσεις του προς τους συνταξιούχους (800.000.000 ευρώ) στις ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου.

Ø  Να καταργηθούν όλοι οι αντιασφαλιστικοί νόμοι των τελευταίων ετών (Σιούφα, Ρέππα, Πετραλιά κ.λπ.) και οι νομοθετικές ρυθμίσεις που προωθήθηκαν την πενταετία των μνημονίων.

Ø  Ο νέος νόμος της Κυβέρνησης ΣΥ.ΡΙΖ.Α-ΑΝ.ΕΛ. για την ασφάλιση να μείνει στα χαρτιά και να ξεκινήσει άμεσα ένας ουσιαστικός διάλογος για την αναζήτηση δίκαιας και βιώσιμης λύσης στα προβλήματα του ασφαλιστικού συστήματος.

  Ειδικά για την εκπαίδευση, ας αναλογιστούν οι κυβερνώντες τα εκπαιδευτικά αποτελέσματα που θα επιφέρουν οι αλλαγές στα όρια ηλικίας για συνταξιοδότηση.

Από τη Δ.Α.Κ.Ε./Π.Ε.